Interstellar sharhi: vaqt, muhabbat va insoniyatning so'nggi umidi

Kristofer Nolanning "Interstellar" filmi — insoniyat yo'q bo'lib ketayotgan Yerdan yangi uy izlab, galaktikaning narigi chekkasiga yo'l olgan astronavtlar haqida. Bu film bir vaqtda ulkan kosmik epos ham, oddiy oilaviy drama ham — va ikkalasini bir arada shunchalik kuchli his ettiradigan filmlar kamdan-kam uchraydi.

Film Haqida

2014-yilda chiqarilgan "Interstellar" 169 daqiqa davom etadi. Matt Makkonexi bosh rolda — u yolg'iz ota va astronavt Kuperni o'ynaydi. Yer ekologik halokatga yuz tutgan, insoniyat qoldiqlari makkajo'xori etishtirib, so'nggi kunlarini o'tkazyapti. NASA yashirincha ish yuritib, yangi yashash mumkin bo'lgan sayyora izlamoqda.

Kuper va uning jamoasi Yupiter yonidagi qora tuynuk orqali boshqa galaktikaga o'tadi. Ammo bu sayohat — faqat kosmik sarguzasht emas. Bu ajralish, yo'qotish va sevgi haqidagi hikoya.

Filmning Kuchli Tomoni: His-Tuyg'u

"Interstellar"ni boshqa ilmiy fantastika filmlardan ajratib turadigan narsa — bu uning his-tuyg'ularning chuqurligi. Nolan filmlari odatda sovuq va mantiqiy bo'ladi. Ammo bu filmda asosiy qahramonlar — Kuper va uning hamkasbi Amelia Brand (Ann Hatavey) — bir necha marta yig'laydi. Va bu yig'i sun'iy emas.

Kuper qizi Murfdan xayrlashish sahnasi — filmning eng yurak ezuvchi lahzalaridan biri. Kamera juda yaqin, yorug'lik iliq va mehribon. Keyin Murf katta bo'lib Jessica Chastain ga aylanadi — va biz o'sha xayrlashuv sahnasini eslab, ikkala personaj nima uchun kurashayotganini yanada chuqurroq his etamiz.

"Boshqa bir yuzni ko'rish qanchalik yaxshi bo'lishi mumkinligini hech qachon bilmasligingizni tilayman."

— Interstellardagi astronavt, yillar yolg'iz qolganidan so'ng

Vaqt — Filmning Asosiy Mavzusi

"Interstellar"ning eng dahshatli g'oyasi — nisbiylik nazariyasiga asoslanadi. Astronavtlar muayyan sayyoraga tushadilar — u yerda bir necha soat o'tadi. Ammo kemada va Yerdagi odamlar uchun bu — yillar.

Bu mexanizm filmni hissiy jihatdan yanada og'irlashtiradi. Kuper sayyoradan qaytib kemaga kelganida, yillar o'tib ketgan bo'ladi. Farzandlarining video xabarlarini ko'radi — ularda bolalari kattayib, qariganini, ba'zilarini yo'qotganini ko'radi. Bu sahnalar kosmik film ko'rib yig'lashni kutmagan tomoshabinlarni ham bo'kirtiradi.

"Men eski fizikman. Vaqtdan qo'rqaman."

— Brand professori, filmda

Ilmiy Asos Va Vizual Go'zallik

Film mashhur fizik Kip Torn bilan hamkorlikda yaratilgan. Qora tuynuk tasvirlanishi — "Gargantua" — o'sha paytgacha kino tarixidagi eng ilmiy aniq qora tuynuk tasviri edi. Hatto tadqiqotchilar bu tasvirdan ilhomlanib, ilmiy maqolalar yozishgan.

Kosmik sahnalar "2001: Kosmik Odisseya" kabi ilmiy aniqlikda — seshanba eshitilmaydigan kenglikda sukunat. Sayyoralar yuzasi esa haqiqiy Yer manzaralarida — Islandiya va boshqa joylar — suratga olingan.

Robot TARS — piksel uslubida yasalgan, Bill Irvin ovoz bergan — filmning kulgili qirrasini ta'minlaydi. Uning quruq hazillari og'ir sahnalar orasidagi nafas olish nuqtalariga aylanadi.

Nolan Usuli — Kamchiliklar Ham Bor

Film beg'araz emas. Deyarli uch soat davomida personajlar bir-biriga murakkab tushuntirishlar beradilar. Musiqa — Hans Zimmerning ulkan organ akkordlari — ba'zan sahnalarni zo'rlab hayajonlantirmoqchi bo'ladi. Kamera kompozitsiyasi har doim ham kuchli emas.

Ammo bu kamchiliklar filmning kuchiga qarshi tura olmaydi. "Interstellar" — bu Nolanning eng shaxsiy filmi. U o'z ishiga "chaqirilgan" va shu tufayli oilasidan uzoq yashagan odamlarga bag'ishlangan.

Xulosa

"Interstellar" — kamchiliklariga qaramay — zamonaviy kino tarixidagi eng muhim filmlardan biri. U sizni kosmosga emas, balki insoniyatning eng chuqur his-tuyg'ulariga olib boradi: sevgi, yo'qotish, umid va vaqt oldida ojizlik.

Dylan Tomasning she'ri — "Do Not Go Gentle Into That Good Night" — filmda bir necha bor eshitiladi. Bu nafaqat she'r — bu filmning ruhi:

"Qarilik kunning oxirida yonib, g'azablanishi kerak. G'azablan, g'azablan o'layotgan nurga qarshi."

— Dylan Tomas, "Do Not Go Gentle Into That Good Night"

Manba: RogerEbert.com — "Interstellar" sharhi, muallif: Matt Zoller Seitz (3-noyabr, 2014). Maqola o'zbek tiliga moslashtirilgan va qayta ishlangan.